Via Voorst, Empe richting Brummen. Altijd met veel plezier en genietend van de prachtige omgeving. Ik was op weg naar mijn vrienden voor een heerlijke borrel en een goed gesprek.

 Ik weet niet hoe dat er bij jou aan toegaat maar er moet ook altijd wel een beetje gelachen worden. Om de malligheid van het leven, om pikzwarte humor maar zeker ook om het leven te relativeren en te kunnen blijven genieten van de mooie momenten.

 Ons weerzien begon wat serieus; maar midden in mijn gesprek werd de heer des huizes- voor het beeld – 2 meter plus+ met zijn lange lijf in beslag genomen; niet zo zeer door mijn serieuze poging mijn huidige leven in vogelvlucht door te nemen….. nee… hij werd in beslag genomen door een vlieg!

 Jawel een vlieg!

 Juist toen ik in alle ernst zat te vertellen over de crisis in de retail en de uitdagingen en moeilijkheden die daar zoal bij horen, was hij bezig met een vlieg. Ik haat die vlieg, zei hij. Ik MOET hem nu doodslaan.

 Poging 1 mislukte, hij vloekte… Ik wachtte even met mijn betoog, keek hem vriendelijk aan,  net toen ik weer wilde inzetten op t vervolg van mijn verhaal schoot dat lange lijf weer naar voren viel bijna over de tafel heen in een ultieme poging de vlieg morsdood te slaan.

 Poging 2 mislukte wederom. Ik keek hem weer aan, hij kon niet meer stoppen. Die vlieg moet nu dood, morsdood zo riep hij volledig gefocust op de vlieg.

 Ik sprak hem aan; ik probeer hier een serieus verhaal te houden  en jij maakt je alleen maar druk over een vlieg?!!  

 Hij wil niet dood, dat zie je toch?

Sommige vliegen willen alleen maar in de stront zakken..  Maar dood…. No way.

 Dat heb je met vliegen!!!  En met sommige mensen; bromde hij. Er kwam een lachkriebel bij mij naar boven.

 De vrouw des huizes gooide er nog een schepje bovenop. Ze vertelde over een vriendin die een niet heel succesvolle date had gehad. Via, via gekoppeld. Het was een hilarisch verhaal.

 De vriendin in kwestie heette Annebeth, ze kent me niet dus dat is heel veilig. De date kwam tot stand in een klein Italiaans restaurantje op zaterdagmiddag om 4 uur. Je mag aannemen dat de mannelijke kant (Jan) daar over had nagedacht.

 Dat bleek niet het geval te zijn. Toen Annebeth lichtelijk nerveus dat restaurantje binnenstapte. Zat Jan daar, ALLÉÉN in het restaurant!  De toon was gezet. Annebeth dacht maar een ding; ik zit hier volledig voor lul met die man, samen in dit lege restaurant. De Italiaanse eigenaar had natuurlijk helemaal door dat dit om een date ging. Jan daarentegen vond het allemaal heel gezellig. Hij trok zich niets aan van Annebeth die achterin haar stoel dook en een poging ondernam het gesprek gaande te houden.

 Jan was best aardig. Dat was het punt niet. Maar daar kwam ze niet voor. Ze kwam voor een date en wel om met kriebels de deur weer uit te lopen. Minimaal kriebels! En nog wat; aardige mannen daar kun je de gracht mee dempen. De toon was gezet. De uitkomst ook. Maar zij zat met Jan.

 Een glas wijn, wat lekkere happen op tafel; het feest kon beginnen!!

Ik heb wat voor je meegenomen…sprak Jan geheimzinnig. Oh nee toch, dacht Annebeth, in godsnaam niet dit, niet nu en al helemaal niet……. Jawel;  Jan zei lichtelijk verliefd; ik heb een roos voor je meegenomen, hier is ie. Verwilderd keek Annebeth om zich heen; shit hoe kom ik hier van af?

(misschien wil ik nu wel een vlieg zijn, mag je me nu doodslaan…maar dat had de kosmos niet bedacht)

 Ze bedankte hem. Wat ontzettend lief van je, ik zal hem straks in een vaas zetten. Dat de roos die vaas nooit zou halen maar drie dubbel geknakt op de snelweg zou liggen; dat vertellen we er niet bij.

 Afijn, nog zo’n anderhalf uur voordat ze fatsoenlijk zou kunnen vertrekken. Net toen ze naar voren boog om een broodje te smeren en die aan Jan aan te bieden boog Jan, wachtend op zijn kans naar voren. Hij aaide haar over haar gezicht en vertelde stralend hoe leuk hij haar vond.

 Annebeth keek hulpeloos om zich heen, ging zover mogelijk achter in haar stoel zitten en stamelde… je gaat een beetje te snel voor mij Jan!

 Je begrijpt;  ik lach onder de tafel van het lachen…en wat denk je wat.. daar zat die vlieg.

 Nou willen we jan niet doodslaan natuurlijk maar hij had wel wat van die vlieg.

 Het verhaal eindigde hilarisch. Annebeth vond het hoog tijd voorgoed afscheid te nemen van haar Jan.

 Ze hoopte met heel haar hart dat die rot roos in de vensterbank zou blijven liggen, dat Jan dat zou vergeten…in godsnaam… bad zij in stilte. Dat ging goed. Jan hielp haar in haar jas, vertelde haar dat hij hoopte dat ze een nieuwe afspraak zouden kunnen maken. Hij was zo aardig;ze durfde het niet te zeggen. Nooit,nooit meer doe ik dat zo gilden de stemmen in haar hoofd. Rustig en beleefd blijven was haar motto. Ze was bijna de deur uit; het ging goed ,nog een zwaai…

 Signorita  klonk er luid; oh nee toch, niet voor mij…smeekte ze in stilte.

 Ze draaide zich om, met Jan in haar kielsoog. U laat de mooie roos liggen, sprak de eigenaar van het restaurant  hoffelijk. Het hele restaurant draaide zich om en keek haar grinnikend aan.

 Soms wil je even dood gaan, heel even maar, of wil je iemand dood slaan, heel even maar…om je vervolgens weer te beheersen. 

 Ik had een leuke avond!

 X Cleo

Ik wist nooit wat het woord adembenemend betekende;  het is een vreemd woord, het wordt gebruikt in een alledaagse setting.

Maar als iets je echt de adem beneemt is dat van een andere orde.

Dat is alles. Alles behalve alledaags.

Het is het ontstaan van een fysieke trilling, die direct op je ademhaling en je hart zit en vervolgens zich meldt in je diepe lagen, in iedere vezel van je lijf.

Ik weet nu hoe dat is, het is als een levensader die door je lijf en geest dendert zonder daar woorden aan te hoeven geven.

Heb jij wel eens meegemaakt dat je totaal onverwacht een cadeau krijgt? Een cadeau; kan alles zijn, materie, gevoel, een onverwachte ontmoeting, een oplossing, een emotie, allemaal cadeaus van het leven. Een cadeau kan lang verwacht zijn, maar ook plotseling als een bliksemschicht ligt het voor je neus. Dat moment, die bliksemschicht; dat kan je de adem benemen.

Durf ik dit uit te pakken? Mag en kan ik het ontvangen?

Het cadeau is zorgvuldig ingepakt. Soms ziet dat er prachtig uit. De buitenkant prikkelt al, het papier is zo mooi, er zit lint omheen en het is dicht geplakt. Het lint zit er als een strik om heen. Kun je er aan trekken? Laat het als vanzelf los om zich aan je te openen? Of moet je een schaar gebruiken en knip je op voorhand iets kapot?

Durf je verder te gaan en langzaam maar zeker het pakketje te ontrafelen? Wat ga je zien? Is dit wat je wilt? Is dit wat je hoopt?

Of zet je het cadeau nog even op je nachtkastje, dan kun je er nog een nachtje over slapen. Maar in het ochtend gloren ,als je langzaam je ogen opent, voel je onmiddellijk het contact met die doos. Die doos van Pandora. Het cadeau. Hij staat er nog steeds. Hij wacht op je, of misschien wacht zij op je. Ook cadeaus kunnen mannelijk en vrouwelijk zijn.

Voorzichtig leg je je handen om de strik, je ogen half gesloten.

En weer dat adem benemende gevoel. Het cadeau is met zo veel zorg en liefde verpakt; durf je dit aan?

Kun je dit cadeau omarmen en dicht bij je houden?

 De prikkel is te groot. Ik ga dit doen, ik wil onderzoeken wat er in zit.

Ik voel de strik. Een stevige strik, krachtig en scherp aan de uiteinden. Maar in mijn handen glijdt hij soepel en als ik zachtjes aan de strik trek, ligt het lint ineens in mijn handen. Alsof het zeggen wil; ga maar door, je bent er nog niet. Het plakband zit stevig om het papier vast.

Dat vraagt een uiterst precisiewerkje, Ik wil niets kapot maken.

Heel langzaam peuter ik aan het plakband, het papier lijkt te scheuren maar tot mijn grote verrassing gebeurt dat niet.

Het papier valt open en voor mij ligt  een prachtige gift. Een gift van het leven.

Pak ik het op? Ga ik het dragen? Durf ik hier mee verbinding te maken? Of leg ik het terug. In een doosje. Zodat ik er niet iedere dag naar hoef te kijken. Alsof het er niet was, als een korte herinnering.

Wat zou jij doen? Als je mij was? Pak je het op?

In vertrouwen, vol goede bedoelingen? Of laat je het liggen. En doe je je ogen weer even dicht. Als een cadeautje dat nooit wordt uitgepakt.

En het leven raast weer door.

 Het is een kans! Ik mag kiezen, jij mag kiezen.

Ik weet wat ik moet doen. Jij ook?

Xx Cleo

WILDFOX COUTURE is an American vintage- inspired women’s knitwear brand. Combining great style and unsurpassed quailty, wildfox quickly gained a following amongst celebrities, trendsetters, and the top retailers worldwide.

Verder in al onze winkels: MOSCOW – BLONDENO8 – LILA BRAUN – BECKSONDERGAARD – PLEASE

Tot snel in onze winkels!

Ik kan mijn kinderen niet meer wijs maken dat wij vroeger in een van de eerste auto’s reden. Een heuse NSU, een rode. Niemand weet hoe dat koekblik er uit zag. Ik zie mijn vader er nog zo in rijden.

 Een zwart/ wit  televisie? Wat zeg je? Belachelijk, doe normaal! Een typemachine roep ik vrolijk. De misprijzende blik van mijn dochter wordt steeds groter. Dit is wel een confronterend momentje.

 Alles veranderd en wordt sneller en sneller.  Alleen de jeugd van nu  ( ik voel me even een oud wijf) die lijkt wel steeds relaxter. Misschien als tegenhanger van de enorme schermen en bewegingen die ze dagelijks te verwerken hebben. Ik verbaas me wel eens over hoe zij in het leven staan. Ik kom uit een generatie van niet lullen maar poetsen. Klopt waarschijnlijk wel  in het tijdsbeeld.

Als ik op Ibiza kom hebben ze een snelweg rondom Ibiza stad gelegd. Hoe verzin je het, maar het geeft wel wat aan.

Zo was ik vorige week in Diepenveen, onder de rook van Deventer. Daar ben ik geboren en heb daar de eerste 17 jaar van mijn leven doorgebracht. De aanleiding van het bezoek was even wat minder. Mijn vader is 18 jaar geleden overleden en nu brachten wij onze moeder weg. Zowel mijn broer als ik voelden de behoefte om een rondje oud leven te rijden en onze jeugd kort te herbeleven.

We wilden  ieder ons eigen rondje  rijden maar al gauw bleken er grote overeenkomsten te zitten in onze behoeftes. De verrassing was groot! Diepenveen is een klein gemoedelijk dorpje, een mini speldje in een prachtige bosrijke omgeving.

Het leek wel alsof ik terug ging in de tijd. Er was niets veranderd. Alles was rustig, landelijk, de wegen smal, de Vivo van vroeger was nu de AH. Het dorp was nog net zo vredig en rustig, het kerkplein was van Anton Pieck kwaliteit,  charmant en lieflijk.

En hoe ver weg van het heerlijke maar o zo idiote westen. We reden langs ons oude huis, dat was bijzonder. Je moet weten; mijn vader was bioloog met een enorme passie voor  tuinieren en het was ‘damn good’!! Hij had een bungalow gebouwd tegen een bos aan en dat wilden we nog een keer zien. Eenmaal aangekomen waren wij zo verbaasd en verrast dat we sprakeloos uit de auto stapten.

Best een raar gezicht, 7 mensen in het zwart staan voor het huis waar de glimlach en de verbazing niet onopgemerkt kon blijven. Zelfs mijn dochter was zwaar onder de indruk. Nou…dat zegt wat!

Juist dat huis was getransformeerd tot een waanzinnig strakke hippe bungalow die je per direct wilt kopen. Wat een plaatje! Verder was er niets veranderd. De buren van 40 jaar geleden bleken er nog te wonen, de klinkers waren nog het zelfde, ik miste wel een lantaarnpaal waar ik nog wel eens onder had gestaan …

Alles, écht alles ademde nog de sfeer van rustig aan…geen stress, het is hier mooi! Dat gehaast in het westen, de drukte, de competitie, de chaos,niets van dat alles.

Ik zou er bijna voor verhuizen! Zo was ik onder de indruk van mijn dorpje Diepenveen.

Mijn vader heeft ooit nog aktie gevoerd in de gemeente raad, er was toen sprake van dat het zou verdwijnen en opgeslokt zou worden door Deventer. Hij ging op de barricaden staan, hij was  fel en vastbesloten, principieel en volhardend. Dit mooie dorp moest blijven vond hij.En hij had gelijk!!!

Ik ben het met hem eens, Diepenveen moet blijven.

Sommige dingen zijn voor altijd. Niets kan dat veranderen.

X Cleo

Losmaken, loslaten en systematisch anders denken en voelen.

Dat is mijn grote uitdaging voor dit jaar.

De crisis brengt chaos. Chaos zaait angst, verwarring, maar ook vernieuwing en verrijking.

En less is more! Dat vraagt wel wat van je. Immers, constateren dat je ergens in gestapt bent waarvan je dacht het  jouw toekomst was, of jouw weg was om zakelijk te groeien, die vanzelfsprekendheid is weg.

Daar waar je drie of vier jaar geleden overtuigd was van het feit dat de stap die je toen maakte de enige goede was, ook dat blijkt anders te zijn.

Systemen veranderen. Jij verandert, ik verander. En hoezeer we zo graag in (schijn)veiligheid en zekerheid willen blijven zitten; als je je hart volgt hou je dit niet vol.

Maar die ene flits, die herkenning, dat grote heilige vuur, dat inzicht die alle gebaande paden omver sleurt, dáár zit de levenskracht, dáár zit de creativiteit en de liefde.

In dit proces zit ik. En als we eerlijk zijn, misschien jij ook.

Bij …LEUK! is in dit kader bezien mijn vergadering begin januari met mijn team van een ander soort geweest. In the open, hier staan we, dit is de situatie. We hebben een slecht jaar gehad, een heel slecht jaar… Wat goed is blijft, wat niet goed is verdwijnt.

Wat gaan de doen? Wat kunnen we doen? Wat wil ik doen en wat wil jij doen?

Onzinverhalen? Daar doen we niet meer aan. Keeping up appearances? Niet voor mij. De grote schoonmaak is begonnen. Letterlijk en figuurlijk.

Wil je weg bij …LEUK!? begrijp ik. Ga maar, doe maar. Maar wil je bij me blijven! ?

Dan is dit het plan!

En het plan kwam er,  is er, en blijft! En met dit plan gaan wij de hemel  bestormen of in ieder geval;  de hemel in een paar plaatsen in Nederland , namelijk daar waar wij met onze winkels zitten.

Wij gaan alleen nog maar doen waar we goed in zijn en beter in kunnen worden.

Beleving krijgt een nieuwe dimensie. The Happening is daar!! Kijk op de site en kom er bij!

De winkels krijgen een nieuwe naam….LEUK! maar nu by Cleo. En dat voelt goed. Dat voelt retegoed.

De collectie druppelt binnen. Ik voel me net een klein meisje in mijn eigen snoepwinkel. De zon schijn op mijn pc nu ik dit schrijf. Heerlijk! Ondanks begin februari voel ik haar kracht. En ik voel de mijne.

Ik wil inspireren met ons team. Hou ons de gaten en dans met ons mee.

Er is me een workshop beloofd in de winkels; lopen op hakken! Ik kan niet wachten. Ik kan het namelijk echt niet. Ja een uurtje en dan héél snel  de schoentjes uit. Ik heb in het verleden wel aan enige kapitaalvernietiging gedaan op het gebied van hakken. Jimmy en Manolo, ik heb ze! Maar erop lopen…dat  is een ander verhaal.

Ik heb ze wel boven op een plank staan. Helemaal op ooghoogte. Dat staat mooi in mijn kleedkast, dat moet ik toegeven. Maar erg dienstbaar gedragen ze zich niet. Wij blijven met een grote boog om elkaar heen lopen,  maar we knipogen…op ooghoogte.

Als ik er zo over na denk is dat eigenlijk geen kapitaalvernietiging. Het is een investering. Voor het juiste moment op de juiste plaats. En met die workshop die binnenkomt voorbij komt; ik sta in de rij!

Een ding is zeker, ik heb een leuke middag, en jij ook. En dat is wat The Happening voor onze winkels moet gaan betekenen. Dat we het allemaal weer een beetje.. LEUK! hebben.

See you soon.

X Cleo

SUPERLEUKE

KNOTSGEKKE

STUNTPRIJZEN

VAN 16 JANUARI TOT EN MET 1 FEBRUARI 2013

…Leuk! gooit het roer om!

Vanaf zaterdag 2 februari presenteren wij …Leuk! by Cleo, nieuwe stijl! Met een nieuwe look, een lekkere vibe en allerlei leuke happenings die onze winkels een nieuwe vorm van beleving gaan geven.

Tot die tijd stunten wij met gigantische kortingen op onze gehele collectie tot wel 75%. Waaronder Walk in the Park, Timberland, Citizens of Humanity en de jassen van Moscow. Maar ook alle boeken en woonaccessoires!

Kom snel want op=op!

1 stuk met 50% korting

2 stuks met 60% korting

3 stuks met 70% korting

Kom dus snel langs in een van onze winkels!!!!!

Dit is 2013!!

Het jaar waarin de collectie By Cleo Amsterdam  gaat bewegen naar buiten.

Twee jaar hebben we eraan gewerkt, of eigenlijk ik met verschillende ondersteunende mensen.

De tijdsdruk is groot omdat je een half jaar eerder al klaar moet staan. Zo sta ik nu klaar voor de winter 2013, want de verkoop daarvan gaat nu beginnen.

In een dieptepunt van een crisis verzin ik het weer, en dat is met enige afstand bezien wel vreemd.

Ik doe het er niet om. Maar kennelijk geeft stress en een enorm proces van loslaten mij, los van ellende, ook vleugels. Namelijk die van de creatie en de vrijheid!

Dat piepkleine gaatje in de lucht vol grijsheid, letterlijk en figuurlijk, deden mijn hoofd steeds weer op het juiste moment oprichten en letterlijk die blauwe lucht pakken.

Zo is het gegaan de afgelopen maanden in mijn zoektocht naar hoe ik het écht graag zou willen.

Weg van flauwekul en onzinnigheden die er niet echt toe doen en voortdurend op het juiste moment weten weg te duiken voor de negatievellingen, pessimisten en andere naargeestige typjes.

En dan heb ik het nog niet over de energieën van mensen die niet bestand zijn tegen problemen en andere tegenslag. En als reactie daarop de computer of hun eigen hart letterlijk uitzetten en wegvluchten in het niets.

Ik heb het allemaal van heel dicht bij meegemaakt en er kwam maar één heel helder antwoord omhoog. Als ik het nu kan, dan kan ik het overal en altijd, in iedere omstandigheid en situatie!

En dat geeft power kan ik je zeggen.

De collectie heeft mijn naam. Daar heb ik me erg tegen verzet maar met de tijd ontstond er ook een gevoel van…ik durf me eigenlijk best te verbinden met dat gene waar ik achter sta. Kom maar op!!

Deze tijd vraagt wel moed. Dat merk ik dagelijks en ook ik heb dagen dat die moed even onder de dekens blijft liggen. Maar hij keert als een duiveltje weer in mij terug als ik de dekens opensla om mijn vermoeide lijf in te vleien.

En of het nu het duiveltje is of de moed, een van de twee sleurt mij weer het bed uit!

Ik hoop dat je mijn verhaal een beetje herkent. En dat dit mijn wens is voor jou, mijn klant, mijn collega, mijn vriend, mijn leverancier of in welke hoedanigheid dan ook….Turn,turn turn!!!

X Cleo

Dat kan bij onze vestiging …Leuk! in Naarden-Vesting op zaterdag 15 december 2012.
Om 12:30 uur, 13:30 uur en 14:30 uur houden we korte yoga sessions, verzorgd door Yoga Yvonne.

Tevens is er die dag Kerstmarkt in de Vesting van 10:00-20:00 uur, met een levende kerststal en optocht om 18:00 uur.

Kortom genoeg reden om die dag een bezoek te brengen aan …Leuk! in Naarden-Vesting!